www.marjanvanhouwelingen.nl

Net als Loesje geloof ik dat leven het meervoud is van lef

Als kind droomde ik ervan om later in Afrika te wonen en werken. Tijdens mijn middelbare schooltijd wilde ik naar de kunstacademie of boeken schrijven. Uiteindelijk koos ik voor een sociale opleiding.

Ruim vijftien jaar werkte ik op diverse plekken in de jeugdzorg en het jongerenwerk. Oplossingsgericht werken, handelen vanuit de systeemtheorie en het bieden van coaching en trainingen waren dagelijkse kost. Tot ik vijf jaar geleden mijn eigen bedrijf startte. Eerst als schrijver en fotograaf en later als fotograaf voor ondernemers. 

Maar ergens begon het te kriebelen. Ik mistte iets. Het voelde alsof ik iets liet liggen in mijn werk als fotograaf. Sterker nog. Ik gaf mijn klanten nog niet alles van het allerbeste wat ik in huis heb. Want ik ben een kei in het ontrafelen van processen en patronen. Ik zie dingen scherp.  Met mijn rake analyses zorg ik voor beweging en transformatie. Ik zie kansen en kom snel tot de kern. 

Noem me coach, fotograaf of allebei. Het is mij om het even. Voor mij voelt het als een spiegel. Ik ben een spiegel voor ondernemers en leiders die het ogenschijnlijk goed voor elkaar hebben. Om hun te helpen aan meer persoonlijkheid, lef en diepgang in hun business. Vrouwen die moed boven comfort kiezen. Leiders die op een dieper niveau een dialoog aan durven te gaan met zichzelf. 

Typisch Marjan

Woonachtig in Kampen, al ben ik daar niet opgegroeid. Moeder van twee blauwogige jongens, met twee hele verschillende karaktertjes. Vrouw van Gerwin, die als biologiedocent voor de klas staat. Als gezin veel te vinden in de natuur, altijd met een rugzak vol stenen en stokken. Net als manlief gek op wielrennen, samen verliefd op de Limburgse heuvels. Ooit was ik een enorme koukleum, maar nu zwem ik wekelijks in koud water. Een creatieve geest, inclusief de chaotische trekjes. Gaat goed op diepe gesprekken, al houd ik ook van luchtigheid. Gelooft net als Loesje dat leven het meervoud is van lef. 

Onze grootste angst is niet dat we onvolmaakt zijn.
Onze grootste angst is dat we mateloos krachtig zijn.
Het is het licht, niet onze schaduw, die ons het meest beangstigt.

We vragen onszelf af: wie ben ik om briljant te zijn,
prachtig, talentvol, fantastisch?
Maar wie ben jij om dat niet te zijn? Jij bent een kind van God.

Je onbelangrijk voordoen bewijst de wereld geen dienst.
Er is niets verlichts aan je klein te maken,
zodat andere mensen zich bij jou niet onzeker zullen voelen.
Wij zijn allemaal bedoeld om te stralen als kinderen.
Wij zijn geboren om de glorie van God die in ons is, te openbaren.

Die is niet alleen maar in sommigen van ons;
Die is in iedereen! Als wij ons licht laten stralen,
geven we onbewust andere mensen toestemming om hetzelfde te doen.
Als wij van onze angst bevrijd zijn,
bevrijdt onze aanwezigheid vanzelf anderen.

– De inaugurele rede van Nelson Mandela (1994)